Einn dagur.

Nú stöndum við Birna í ströngu. Við eru búin að panta
pott frá Trefjum og fáum hann eftir nokkra daga. Hann
verður með hitastýringu og nudd fyrir bak og herðar,
auk þess er hann með lýsingu í þrepinu, svona bara
fyrir lúkkið.

Í dag 27 júní tók Birna frí til að aðstoða við framkvæmdirnar.

Hitagreiða fyrir vatnið í pottinn verður sett upp í

þvottahúsinu með fjarstýringu út í potti. Það var kominn

tími á þvottahúsinu svo að við tókum allt út úr því og ætlum
að reyna henda dóti sem hefur safnast saman í gegnum
árinn en mér líst ekki á að það gangi vel því allir þessir
hlutir hafa minningar og lifna við um leið og þeir
eru handfjallaðir.

Þvottahúsið var málað hólf í gólf og ég er að verða

búinn flísaleggja það. Ég þurfti að bora út úr

veggnum til að leggja heitt vatn og rafmagn út í

pottinn en ég læt mydirnar tala sýnu máli.
Heimreiðin er flott með tré sem tegja sig yfir bílastæðið og
blómstrandi runnum en í kring. Ekki er það
heldur leitt að hafa nýasta leikfangið hennar Birnu
stillt upp fyrir framan bílskúrinn.
Birna bíður spent eftir því að bjöða nafna mínum
og nöfnu sinni í bíltúr.

Það var þessi fíni dinner þegar ég kom inn í hádeginu

eftir að hafa verið að fjarlægja tré við svalirnar og rótina sem

var helv.... puð og bora göt í gegnum sökkulinn

undir svölunum.

Dagurinn lofar góðu enda alltaf góðir dagar þegar betri helmingurinn er með.






Eftir að hafa eldað hrefnukjöt í

kvöldmat að
hætti hússins fórum við í kvöldgöngu upp í
rjóðrið ofan við Voginn og nutum kvöldsólarinnar
sem skartaði sínu fegursta fyrir okkur fram
undir miðnætti.

30 ára afmæli Svans og reisugilli

Svanur og Ásdís héldu reisugilli og 30 ára afmæli
Svans með ættingjum og vinum. Búið vað að skreyta
allt mjög vel, Það gerðu Kristbjörg og Birna.
Svanur stóð við grillið og grillaði stóra borgara með
sérbökuðu brauði. Ásdís tók á móti gestum á
sinn glaðværa og þægilega hátt. Boðið var
uppá gos, bjór og léttvín með borgurunum.
Flott veisla. Mamma Svans sá um eftirréttinn sem var
stór ostabakki og afmælinsköku sem smakkaðist
alver frábærlega.

Á sama tíma var fótbotaleikur í EM milli Hollendinga og Rússa
og eins og myndirnar sýna beinast allra augu, allavega
karlanna, að litlum tv-kassa.

Ég má til með að minnast á loftinn, því ekki var annað
að sjá að eftir að þýski málarinn hafði farið
höndum um loftin að það væri óaðfinnananlegt
handbragð á uppsetingu gifs platnanna og sannast því hið fornkveðna að ekki er allt fengið með útlitinu.

17. Júní 2008

Við Birna byrjuðum daginn á því að þvo bílanna og tók það drjúgan tíma enda eru þeir 5.
Að því loknu fórum við niður í bæ og gengum um og nutum góða veðursins. Það var nokkuð svalt þar sem ekki var skjól svo að við drifum okkur heim í garð og fengum okkur kaffi og eru myndirnar teknar að því tilefni. Það var hlítt og notalegt í garðinum og tókum við því rólega enda ætluðu Ásdís og Svanur að koma í mat.

Vorum með risa humar og nýja ýsu í matinn. Þau voru nokkurð
dösuð eftir hestaferðina sem var að mér skilst norður og svo
aftur suður með Þjórsá.

Í Hveragerði með Svavari og Kristbjörgu.

Við fórum með Svavari og Kristbjörgu í Hveragerði
að skoða ummerki eftir jarðskjálftana og að kaupa
garðplöntur.
Það var ausandi rigning á Hellisheði og leist okkur ekki

meir en svo á veðrið en það hafði verið gott í Reykjavík

þegar við lögðum af stað.
Við skoðuðum hveri sem höfðu myndast við
Gróðurstöðina ofan við bæinn en það er alveg magnað
að sjá þá koma upp úr grasinu og bulla með leir
drullu yfir grasið.
Við versluðum nokkra blómstrandi runna sem
eiga koma með fagurrauð blóm en við verðum að
sjá til hvernig úr rædist með þá því mér fannst vera full mikið suðrænt yfirbragð á þeim.
Svavar og Kristbjörg buðu okkur í kaffi og flatbrauð,

sem þau segja að allir sem til Hveragerðis koma,

verði að smakka enda var það mjög gott.
Það fór nánast allur dagurinn í þetta og ég held
að við öll höfum haft gaman af.


Síðasta myndin af Kristbjörgu og Svavari er tekin
þegar þau voru að fara í útskriftarveislur hjá Ómari
syni Kollu og Ómars og Halldóri Svavari, syni Ingunnar
og Sigurðar, ég mátti til að smella af þeim mynd enda
voru þau stórglæsileg eins og myndin ber með sér.

Nýja húsið þeirra Ásdísar og Svans

Ásdís og Svanur eru nú búin að kaupa sér
209 ferm hús í Goðakór í Kópavogi.
Við Birna eru svo heppin að fá tækifæri

til þess að koma örlítið að og aðstoða

þau við að undirbúa fyrir innflutning í
höllina þeirra sem er í funkisstíl.
Útsýnið er einstakt og húsið í alla staði
frábært með stóru sameiginlegu rými
þar sem koma saman stofa, borðstofa
og eldhús og litlu gangsvæði með hjónaherb
og barnaherbergi ásamt svölum sem eru
stórar og gengið bæði út á frá hjónaherb og
einnig borðstofusvæði. Allt þetta er á

efri hæð en gengið er inn í húsið á fyrstu hæð

inn í forstofu þar sem eru tvö stór herbergi
og baðherbergi. Gert er ráð fyrir því að

hægt sé að loka gangi og útbúa lítla íbúð með
sér inngangi.
Á vinstri hönd er gengið inn í þvottahús,
geymslu og í bílskúr eða beinnt áfram og
upp stiga upp á efri hæðina.
Ágætlega stór garður með góðum möguleikum
til útiveru er hringinn í kringum húsið.
.
Myndirnar eru af okkur Svani, Árna og Inga við að
setja upp gifsplötur í loftin. Svanur hafði samið við
þýskan strák að spasla loftin fyrir 12-hundruð kall
á fermetran sem þótti lágt. Einhverjar áhyggjur
hefur þjóðverjinn haft af þessu því hann kom að
máli við Svan og var að leiðbeina honum pent öðru
hvoru en málarinn var að vinna á neðri hæðinni
við að spasla. Svanur var farinn að hafa áhyggjur
af þessum ábendingum og spurði hvort
uppsetningin á gifsplötunum væri ekki í lagi.
Þjóðverjinn horfði á hann alvarlegur og sagði að
hann hefði séð það verra og jafnvel hjá einum smið.
Svo bætti hann við ,,þið eruð svo margir að ég

hélt að minnstakosti einn hefði vit á þessu".

Svona var það!!

Til hamingju krakkar.

Mazda sport RX8

Á dögunum keypti Birna sér Rx8 Mösdu sem
hún hefur lengi haft áhuga á að eignast. Það tók
hana ekki nema rúmlega 30 mín að festa sér
bílinn og var gengið frá kaupunum samdægurs.
Daginn eftir hringdi Birna í Vöku bílaflutninsfyrirtækið,
sem keyrði nýja sportbílinn

rakleitt á verkstæði vegna þess að nýji eigandinn

hafði startað bílnum oft og lengi og gefið honum
svo rækilega inn af bensíni að hann fór ekki
í gang.
Vonandi sannast máltækið að
fall sé fararheill. Á verkstæði
Brimborgar var Birna boðuð í
ökutíma til þess að læra að aka
þessum merkisbíl sem er með

stórmerkilega vél sem nefnd er
eftir þýskum uppfynningamanni
sem hét Wankel.

Sárir og súrir á Nýja Sjálandi

Sárir og súrir lögðu land undir fót í febrúar 2008 og var

ferðinniheitið til Nýja Sjálands nánar tiltekið í 4 daga

göngu um hinn fræga þjóðgarð Milfod Fjord. Í þessum
þjóðgarði voru margar frumskógarsenur í Lord of Ring
teknar enda af nógu að taka í nátturufegurð.
Lagt var upp frá Lyttelton, hafnarborg Christcurch,
stærstu borgar suður eyjunnar. Hópurinn var í heild
sinni 29 manns. Flestir lögðu af stað samtímis í fjórum
bílum en aðrir komu svo á eftir svo sem Hilmar sem sótti
vini sína út á flugvöll, Kyla og Melow frá Ástralíu og Kevin
frá Aukland, sem er nyrst á norðureyjunni. Ingó, Einar og
Caroline keyrðu beint til Queenstown.

Ferðinni var heitið yfir á vesturströndina og var keyrt í gegnum

skarð sem heitir Arthur´s Pass. Skarðið er einstaklega fallegt
með fjallasýn á báðar bóga, djúpir dalir með vatnsmiklum ám
sem teygja sig upp í há fjöllin og þau hæstu eru með jökla og
skafla í tindunum. Í skarðinu er mikið af hinum stórskemmtilega
fjallapáfagauk sem nefndur er Kea. Hann er alsendis óhræddur
við manninn og jafnvel óþægilega aðgangsharður við að vekja á
sér athygli og sníkja mat. En það er harð bannað að fóðra hann
því að þá verður hann virkilega óþægilegur og sýnir sínar verstu
hliðar og eltir viðkomandi hvert fótmál.

Austanmegin við skarðið eru laufskógar og grasivaxnir úthagar
en um

leið og komið er yfir há skarðið tekur við regnskógur.

Að sjálfsögðu bauð rigningin okkur velkomin enda má reikna með

að það rigni á hverjum degi á vesturströndinni eins og vænta má í

regnskógum. Staðvindar frá Kyrrahafinu eða nánar tiltekið
Tasmaníuhafinu mettast af raka yfir sjónum og þéttast síðan í
háum fjallshlíðum Suður Alpanna. Þeir draga nafn sitt af hinum
einu sönnu Ölpun í Evrópu vegna skyldleika þeirra við mindun.
Ekki vorum við svikin um rigninguna fyrsta daginn því hún buldi
á okkur og hélt okkur við efnið það
sem eftir var af degi.

Gist var í Hokitika, litlum bæ við hafið. Morgunbirtan var sérlega falleg en hún myndaði einskonar slæðu þar sem litirnir á sjónum og himninum runnu saman í ljósgráum tónum með seyðandi undirspil hafsins.

Haldið var af stað í fallegu björtu veðri og var stefnan tekin á Queenstown en fyrirhuguð voru tvö stopp á leiðinni.

Annað stoppið var til að fara í kajakaferð inn í regnskóginn og verð ég að kommentera að þetta var stórkostleg hugmynd og tóku allir þátt í siglingunni og skemmtu sér príðisvel. Yngri Sárir og súrir höfðu þó uppi aðra skemmtan en þeir eldri sem einkenndist af galskap og kátínu.
Frábær upplifun.

Næst var stoppað til að skoða hinn stórkostlega skriðjökul Franz
Josef Glacier sem er 12 km langur og í 250 metra hæð yfir sjávarmáli.
Það er einkennilegt að sjá skriðjökul liðast inn í regnskóginn, sem er nokkuð sem er ólíkt íslensku skriðjöklunum sem yfir leitt eru í
gróðursnauðu landslagi.

Queenstown var svo loka áfangi dagsins. Nú var okkur farið að

liggja á að ná þangað á skikkanlegum tíma og því þurfti að hasta
sér en það var óneitanlega margt á leiðinni sem gaf tilefni til að stoppa og skoða nánar en það verður að bíða betri tíma.
Queenstown er inni í landi og var því keyrt frá vesturströndinni
inn í landið og breyttist þá gróðurfar eins og hendi væri veifað, ótrúlegur munur.

Queenstown er kölluð Borg adrenalínsins, sökum þess að þangað

koma krakkar víðsvegar að til að fara í manndómsleiki svo sem

teigjustökk, fallhlífarstökk, sigla á ám á allskonar tækjum.

Það fer ekki fram hjá neinum að þegar gengið er um miðbæinn hvað dregur að, söluskrifstofur á hverju götuhorni fyrir þessa spennuleiki. Enda þótt unga fólkið sé að sækjast eftir annarri afþreiingu en túristar gera til dæmis á sólarströnd á Spáni svipar nætulífið mjög til Spánar, fjörugt og kröftugt.

Við áttum góða kvöldstund í bænum, farið var upp á fjall í svifkláf og notið útsýnisins yfir borgina og umhverfið. Sumir borðuðu í útsýnishúsinu en ég og mín slekt og útlendingarnir fórum í bæin og borðuðum afbragðs mat á asiskum veitingastað.